Η εκδίκηση της εργασίας – Πώς οι εργαζόμενοι επαναστατούν

Οικονομία


Με διάφορους τρόπους όσες/οι εργάζονται δείχνουν ότι δεν ανέχονται πια συνθήκες που προσβάλλουν την αξιοπρέπειά τους

Τα ευρωπαϊκά αεροδρόμια προσφέρουν εσχάτως όχι ιδιαίτερα ευχάριστες εμπειρίες. Εδώ και εβδομάδες υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις, ανάγκη οι επιβάτες να έρχονται πολύ νωρίτερα και να στέκονται σε ουρές για ώρες, σοβαρά προβλήματα με τη διαχείριση των αποσκευών και μεγάλος αριθμός πτήσεων που ακυρώνονται.

Η αιτία για όλα αυτά είναι ότι τα αεροδρόμια έχουν πολύ μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην αυξημένη καλοκαιρινή κίνηση. Και ο λόγος που τα αεροδρόμια της Ευρώπης δεν έχουν επαρκές προσωπικό είναι ότι κατά τη διάρκεια της πανδημίας, όταν οι μετακινήσεις είχαν περιοριστεί σημαντικά, προχώρησαν σε μαζικές απολύσεις προσωπικού, που τώρα εμφανίζεται απρόθυμο να επιστρέψει στις προηγούμενες θέσεις εργασίας που είχε στα αεροδρόμια, είτε γιατί στο μεταξύ βρήκε εργασία αλλού, είτε γιατί δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε συνθήκες εργασίας και αμοιβής που απείχαν πολύ από το να θεωρηθούν καλές.

Η άρνηση εργασίας «υπό οποιεσδήποτε συνθήκες»

Για μεγάλο διάστημα θεωρήθηκε ότι μπορούσαν πάντα να βρίσκονται εργαζόμενοι για κάθε είδος εργασίας. Ακόμη και εάν αυτή ήταν ταυτόχρονα κουραστική, κακοπληρωμένη και εξαιρετικά επισφαλής, όπως ήταν πολύ μεγάλο μέρος των θέσεων εργασίας στον αναπτυγμένο κόσμο ιδίως στους διάφορους κλάδους που συνήθως ονομάζουμε «υπηρεσίες» και που συνέβαλαν στατιστικά σε μια εικόνα αύξησης της απασχόλησης. Μόνο που αυτό που δεν έδειχναν οι γενικές στατιστικές για την απασχόληση ήταν ότι βρισκόταν σε εξέλιξη μια ιστορικών διαστάσεων υποβάθμιση της εργασίας, που σήμαινε ότι μεγάλος αριθμός ανθρώπων καλούνταν να αποδεχτεί μια συνθήκη όπου θα έπρεπε να εργάζεται για μεγαλύτερο συνολικό χρόνο εργασίας, σε θέσεις εργασίας χωρίς σημαντική προοπτική, με αμοιβές που προϋπέθεταν τη διαρκή υπερεργασία για να μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες και με υποχρεωτική αποδοχή μιας συνθήκης «δομικής ανασφάλειας», που συγκεφαλαιωνόταν στο ότι οι εργαζόμενοι έπρεπε να είναι διαρκώς διαθέσιμοι να εργαστούν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, για όσο θα ήθελαν οι εργοδότες, την ώρα που η εργοδοτική πλευρά…



Πηγή: Source link